خانه :: اساتید :: اخبار
وضعیت رویت هلال ماه رمضان سال ۱۴۴۲ هجری قمری
وضعیت رویت هلال ماه رمضان سال ۱۴۴۲ هجری قمری (21-1-1400) ادامه خبر
پرواز نبوغ برفراز سیاره سرخ
پرواز مارس هلیکوپتر (نبوغ) در آسمان سیاره مریخ تا چند روز دیگر!!! (15-1-1400) ادامه خبر
تحویل سال از منظر نجوم
جزئیات نجومی لحظه تحویل سال و اعتدال بهاری  (2-1-1400) ادامه خبر
تصویر حیرت‌انگیز از باقی مانده یک ابرنواختر
جزئیات ابرنواختر N63A از دید تلسکوپ فضایی هابل و چاندرا



تصویر حیرت‌انگیز از باقی مانده یک ابرنواختر

 

ناسا اخیرا تصویری از باقی مانده یک ابرنواختر در کهکشان ابر ماژلانی کوچک را منتشر کرده است.

ابرنواختر مذکور (با نام علمی   N63A ) در کهکشان ابر ماژلانی کوچک قرار دارد و حاصل انفجار یک ستاره عظیم است. ابر ماژلانی کوچک(SMC) یک کهکشان کوتوله است. این کهکشان دارای چند صد میلیون ستاره است. این کهکشان عضوی از گروه محلی است.

تصویری که در اینجا آورده شده است، یک تصویر ترکیبی از N63A است که با اشعه ایکس از «تلسکوپ پرتو ایکس چاندرا (Chandra Space Telescope) و در نور مرئی توسط تلسکوپ فضایی هابل (Hubble Space Telescope) گرفته شده است. گره‌های متراکم گاز و غبار در سمت راست و بالا، در نور مرئی بسیار روشن است، در حالیکه ابرنواختر، در پرتوهای ایکس درخشان‌تر است

پرتوهای اشعه ایکس  که در تصویر با رنگ آبی و بنفش قابل مشاهده هستند، به ستاره شناسان در اثبات این موضوع که سهم قابل توجهی از اکسیژن جهان در ستارگان عظیم سنتز شده است، کمک کرد.

بنابر گفته ستاره شناسان، مقدار اکسیژن دیده شده در این تصویر برای هزاران سیستم خورشیدی کافی است. این تصویر همچنین حاوی داده‌های نوری از تلسکوپ فضایی هابل ناسا و تلسکوپ‌های وی ال تی (Very Large Telescope) در شیلی است که در تصویر با رنگ قرمز و سبز دیده می‌شوند.

پرجرم‌ترین ستاره‌های عالم، زندگی خود را با انفجاری عظیم به نام ابرنواختر(Supernova) به پایان می‌برند. یک ابرنواختر زمانی رخ می‌دهد که یک ستاره در حال مرگ شروع به خاموش شدن می‌کند. آن گاه به‌طور ناگهانی منفجر شده و مقدار بسیار زیادی نور تولید می‌کند و در پس خود یک هستهٔ کوچک نوترونی به جای می‌گذارد.

نوترون سنگین‌ترین ذره در فضا است. مقداری نوترون به اندازهٔ یک سر سوزن می‌تواند هزاران تن جرم داشته باشد. ستاره مادهٔ خود را به سوی فضا پرتاب می‌کند و ممکن است درخشندگی آن چند روزی از کل یک کهکشان هم بیشتر باشد. هنوز هم می‌توان بقایای درخشان ستاره‌های منفجر شده را، که صدها یا هزاران سال پیش از هم پاشیده‌اند، دید.

ابرنواخترها نادرند؛ در کهکشان خودمان به‌طور میانگین در هر قرن یک یا دو ابرنواختر رخ می‌دهد که برخی از آن‌ها نیز در پس غبار کهکشان پنهان می‌شوند.

  N63A  بیش از ۲۵ سال نوری وسعت دارد و در حدود ۱۵۰,۰۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد و در صورت فلکی ماهی زرین (Dorado) که یکی از صور فلکی جنوبی است، قرار دارد.

 

 


ارسال شده در مورخه: 20-11-1399